13 Φεβρουαρίου 2016

Να ξέρεις θα πηδιέσαι μ’ οτιδήποτε σε φτύνει...

  Δεν ξέρω αν πρέπει να χαμογελάω ή να δακρύζω. Έγιναν θολά έτσι τα πράγματα τριγύρω που ήρθε μια απόγνωση αλλά σαν λύτρωση. Αυτό που σε κάνει να παραδίδεις τα όπλα γιατί δεν αντέχεις άλλο τον πόλεμο. Μια έξαρση πριν μήνες με έφερε στο ζενίθ της δράσης.
Όταν όλα φαίνεται ότι πάνε προς το καλύτερο, η ελπίδα που τόσο αποτάσσομαι φωλιάζει σαν ιδέα, σαν κινητήρια δύναμη στο νου μου. Και βγήκα στο δρόμο με άλλους και έγραφα για όσα, εθελοτυφλώντας, περίμενα να γίνουν. Και ταξίδεψα στην ουτοπία που έμοιαζε τότε με πραγματικότητα η οποία πλησίαζε με τα μάτια ανοιχτά.
Εν τέλει κάποιος με σκούντησε απότομα και ανοίγοντας το πλάνο κατάλαβα ότι βλέπω τη θέα μέσα από ένα παράθυρο κλειστό. Κι όσα πίστεψα ήταν πλατωνικές σκιές. Κάποιος μου έσβησε τη λάμπα και τώρα πια κατάλαβα ότι ήταν αποκυήματα της φαντασίας μου για αυτά που μου έταξαν. Κάποτε, όταν θα ‘μαι κι εγώ μικροαστός, μικρομεσαίος, βιοπαλαιστής και θα θρονιάζομαι μπροστά από την οθόνη μου, θα τα διαβάζω αυτά και θα γελάω με την αθωότητα που έχουν τα νιάτα. Και όσο ο έλεγχος του κοντρόλ θα με ξεγελάει με την εξουσία του ζάπινγκ, τόσο θα πιστεύω ότι κάνω κουμάντο στη ζωή που μου επέτρεψαν να φτιάξω όσο δεν τους ενοχλώ.
Είναι μεγάλο πράγμα να προβληματίζεσαι. Ζητάς, απαιτείς, δεν τα παρατάς αν δε μάθεις το γιατί. Καταφέρνουν όμως να σε πείσουν ότι δεν μπορείς να είσαι μέρος του παιχνιδιού. «Πού να μπλέκεις τώρα;... Δε θα πάρεις ποτέ πτυχίο... Θα σε απολύσουν... Θα σε συλλάβουν... Θα σε λιντσάρουν...». Κι έτσι μαθαίνεις ότι η αδράνεια είναι η απόλυτη προϋπόθεση για να ‘χεις το κεφάλι σου ήσυχο. Έτσι... μέχρι τώρα.
Υπάρχει όμως κι άλλος τρόπος να σε καταφέρουν. Η απογοήτευση. Σαστίζεις για λίγο. Και μετά θυμώνεις. Και μετά σταματάς. Κι ακόμα είσαι εδώ για όλα αυτά που ονειρεύεσαι και δεν παραδίνεσαι και δεν κάνεις πίσω. Αλλά με την αίσθηση ότι ξαναέγιναν άπιαστα όνειρα πάλι. Κι από κει που δεν είχες «πισινή», ξανάρθε διπλή, σαν τον καφέ που πίνεις πλέον μέτριο.
Θυμάμαι το «μπαμπούλα» της εφηβείας μου αυτές τις ώρες που με κανακεύει η παραίτηση... «αφού σε τρόμαξαν, ο νόμος της σιωπής... να ξέρεις θα πηδιέσαι μ’ οτιδήποτε σε φτύνει»...

9 Φεβρουαρίου 2016

Ποιοι φταίνε για τα προβλήματα των σχολείων της πρωτοβάθμιας και της προσχολικής εκπαίδευσης Μυκόνου ;;;

ΣΚΑΓΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ - ΜΕΓΑΣ ΚΟΥΣΑΘΑΝΑΣ
Στον “αέρα” η Σχολική Επιτροπή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη Μύκονο 
Δεν μπορεί να λάβει κρατική επιχορήγηση και στηρίζεται σε χορηγίες...
Ο λόγος είναι ότι το προηγούμενο ΔΣ με ευθύνη του απερχόμενου προέδρου της κ. Δημήτρη Σκαγιά δεν υπέβαλε οικονομικούς απολογισμούς για τα οικονομικά έτη 2011 και 2012 στο ΔΣ του Δήμου κατά την διάρκεια της προηγούμενης δημοτικής αρχής.

«Χρωστάμε σε όσους μιλάνε ελληνικά» είπε και περιέγραψε μια ιδιαίτερα πρωτόγνωρη και δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζει ο ίδιος και τα μέλη της επιτροπής, καθώς από τον περασμένο Σεπτέμβριο είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίζουν όλες τις ανάγκες και τα προβλήματα των σχολείων της πρωτοβάθμιας και της προσχολικής εκπαίδευσης με χρήματα που δίνονται από τους συλλόγους των γονέων και κηδεμόνων και με χορηγίες.
Την ίδια στιγμή η Πρωτοβάθμια Σχολική Επιτροπή χρωστάει πολλά χρήματα, από τα προηγούμενα χρόνια, σε ιδιώτες και ελεύθερους επαγγελματίες με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να έχει «κοπεί» η πίστωση ενώ σε άλλες περιπτώσεις επιχειρηματίες ειδικά βενζινοπώλες έχουν κατ’ επανάληψη τροφοδοτήσει τα σχολειά με πετρέλαιο με «αναγκαστική δωρεά» για να μην κρυώνουν τα παιδιά.
Είναι απλήρωτο για χρόνια και το ΙΚΑ καθαριστριών, καθώς υπάρχει χρέος της τάξης των 35.000 ευρώ που αναγκαστικά ρυθμίστηκε από τον κ. Iωάννη Κουκά για να μπορέσει να πάρει φορολογική ενημερότητα η σχολική επιτροπή, με ρύθμιση που δυστυχώς τελικά χάθηκε εξαιτίας της έλλειψης χρηματοδότησης!
Ο λόγος για τον οποίο δε λαμβάνει κρατική επιχορήγηση αυτή τη στιγμή η Σχολική Επιτροπή είναι το γεγονός ότιδεν υπέβαλε οικονομικό απολογισμό για τα οικονομικά έτη 2011 και 2012, παράλειψη που ανακάλυψαν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και δεν προχωρούν στην έγκριση νέων χρηματοδοτήσεων εάν δεν υποβληθούν όλοι οι απολογισμοί σε εκκρεμότητα...
Τη στιγμή που τα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά σχολεία του νησιού έχουν μείνει χωρίς χρηματοδότηση, γεγονός που δυσχεραίνει την ομαλή λειτουργία τους, προκύπτουν σοβαρά ζητήματα που άπτονται σοβαρών ατομικών και ίσως ποινικών ευθυνών που βαραίνουν συγκεκριμένα πρόσωπα και καταστάσεις...
Διαβάστε όλο το άρθρο  εδώ:    https://kepom.wordpress.com/2015/11/17/protovathmia/
PS:Για πολλοστή φορα Διαπιστώνουμε ότι τα λεφτά τα τρώνε οι ποντικοί στην Μύκονο !!!
(Ανήθικο δίδαγμα: Λυπάμαι πολύ που δεν έχω χρόνο να γράφω συχνότερα αλλά απ' ότι βλέπω ξεχνάτε γρήγορα ,και αφήνετε ανήθικους και ξεπεσμένους  αρρωστους με στερητικά σύνδρομα Μασας Μπούκας να ετοιμάζουν το Έδαφος, λιώστε  το κεφάλι του φιδιού τώρα γιατί θα είναι αργά μετά ...Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη!!! 

5 Φεβρουαρίου 2016

Θέμα: ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ του Πρώην ΠΡΟΕΔΡΟΥ του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΥΚΟΝΟΥ ...old Edition

«Μομφή» κατά του κ. Σκαγιά από σύσσωμη την αντιπολίτευση. Αλλοίωση πρακτικών, σκίσιμο σελίδων, παρακράτηση κλειδιών του Δήμου…


Επισοδειακή η πρώτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου μετά την ανάληψη καθηκόντων δημαρχεύουσας από την κ. Ειρήνη Γρυπάρη.
Όλες οι παρατάξεις ης Αντιπολίτευσης δια των εκπρόσώπων τους κατήγγειλαν τον Πρόεδρο του Δ. Σ. για μια σειρά από πρωτοφανείς στο εύρος τους παραβατικές συμπεριφορές που καθιστούν προβληματική την λειτουργία του Δήμου.
Η τετρασέλιδη αναφορά που κατατέθηκε και διαβάστηκε στο Δ.Σ. καλεί τον κ. Σκαγιά σε παραίτηση είναι αποκαλυπτική.
ΣΚΑΓΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ - ΜΕΓΑΣ ΚΟΥΣΑΘΑΝΑΣ
Μύκονος, 4/7/2013
Προς: Πρόεδρο και μέλη ΔΣ Δήμου Μυκόνου
 Θέμα: ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ του ΠΡΟΕΔΡΟΥ του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΥΚΟΝΟΥ
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Δήμαρχε, κκ Δημοτικοί σύμβουλοι,
Κατά την διάρκεια της  παρούσας δημοτικής αρχής από τον Ιανουάριο του 2011 , με λύπη μας έχουμε διαπιστώσει ότι η συμπεριφορά του Προέδρου κυρίου Δημήτρη Σκαγιά  δεν είναι η αρμόζουσα  της θέσης που κατέχει. Σε πολλές δε των περιπτώσεων οι ενέργειες του ιδίου κρίνονται και παραβατικές.
Αναφέρουμε τις σημαντικότερες περιπτώσεις που έχουμε διαπιστώσει τέτοιου είδους συμπεριφορά ως μέλη του ΔΣ του Δήμου Μυκόνου.
  1. Στις 21/6/2013 με απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Νοτίου Αιγαίου τέθηκαν σε αργία ο Δήμαρχος κύριος Μέγας και οι Αντιδήμαρχοι κύριοι Βαμβακούρης και Κοντομήτρος. Στις 25/6/2013 με έγγραφό της, σύσσωμη η αντιπολίτευση ζήτησε την έκτακτη σύγκληση του Δ.Σ. με θέμα την αντικατάσταση του Δημάρχου, σύμφωνα με το άρθρο 89 του νόμου 3463/2006, ώστε να ... Διαβάστε όλο το άρθρο  εδώ:                                                                                                               https://kepom.wordpress.com/2013/07/04/momfi/
Τελικά θα μάθουμε την εξέλιξη όλων αυτών μαζί με ότι ποτε δεν παρέδωσε  στο Κέντρο Υγείας στην Σχολική Επιτροπή που έχει διατελέσει Πρόεδρος ,στα επιλεκτικά Deal για διευθέτηση παλαιών οφειλών K.Λ.Π Κατά τα αλλα ετοιμάζονται να ξανά ηγηθούν Συνδυασμού ,βλέπε παλαιότερη Ανάρτηση με Υστερόγραφο :PS Zoo :Στην Ομιλία της από ευγένεια η Κυρια Καμμή παρέλειψε να αναφέρει ότι αυτούς που καταγγέλλει για κακοδιαχείριση Kορνιβας Σκάγιαs k.λ.π. ότι Ετοιμάζουν την πανηγυρική τους επιστροφή , Δημουργώντας Ενα μικρο και ανυποληπτο συνδυασμό με συνδρομο σχιζοφρενειας.Καθηκον μας ειναι να τους αποκλεισουμε κοινωνικα.Παραμενουν ακομα και τωρα επικινδυνοι για την κοινωνικη ενοτητα των πολιτων και την τύχη του Nησιού .Θεωρω προσβολη να αυτοαποκαλουνται  καθαροί λόγο αθώωσης από τα Δικαστήρια διότι η ετυμηγορία των Πολιτών λέει αλλα ...Φήμες που λένε ότι τα χαμένα εκατομμύρια τελικά τα έφαγαν Ποντικοί ελέγχονται !!!  

(Ανήθικο δίδαγμα: Λυπάμαι πολύ που δεν έχω χρόνο να γράφω συχνότερα αλλά απ' ότι βλέπω ξεχνάτε γρήγορα ,και αφήνετε ανήθικους και ξεπεσμένους  αρρωστους με στερητικά σύνδρομα Μασας Μπούκας να ετοιμάζουν το Έδαφος, λιώστε  το κεφάλι του φιδιού τώρα γιατί θα είναι αργά μετά ...Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη!!! Πάω να συνεχίσω το κλάδεμα.)

4 Φεβρουαρίου 2016

Έχει μια ποντικοπαγίδα στην Μύκονο !!!

Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; Αναρωτήθηκε. Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε, όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα!

Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα για να ανακοινώσει το φοβερό νέο!: -Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι!

Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε:"Κύρ Ποντικέ μου, καταλαβαίνω πως αυτό αποτελεί πρόβλημα για σας. Αλλά δεν βλέπω να έχει καμιά επίπτωση σε μένα! Δε με ενοχλεί καθόλου εμένα η ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"
Το ποντικάκι γύρισε τότε στο γουρούνι και του φώναξε:"Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"Το γουρούνι έδειξε συμπόνια αλλά απάντησε:"Λυπάμαι πολύ κυρ ποντικέ μου, αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να προσευχηθώ. Να είσαι σίγουρος ότι θα το κάνω. Θα προσευχηθώ."

Τότε το ποντίκι στράφηκε προς το βόδι και του φώναξε κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου:"Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι! Έχει μια ποντικοπαγίδα στο σπίτι!"

Και το βόδι απάντησε:"Κοιτάξτε, κύριε ποντικέ μου, πολύ λυπάμαι για τον κίνδυνο που διατρέχεις, αλλά εμένα η ποντικοπαγίδα το μόνο που μπορεί να μου κάνει, είναι ένα τσιμπηματάκι στο δέρμα μου!"

Έτσι, ο καλός μας ποντικούλης, έφυγε με κατεβασμένο το κεφάλι, περίλυπος και απογοητευμένος γιατί θα έπρεπε μόνος του να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της ποντικοπαγίδας!

Την επόμενη νύχτα, ένας παράξενος θόρυβος, κάτι σαν το θόρυβο που κάνει η ποντικοπαγίδα όταν κλείνει, ξύπνησε τη γυναίκα του αγρότη που έτρεξε να δει τι συνέβη. Μέσα στη νύχτα όμως, δεν πρόσεξε πως στην παγίδα πιάστηκε από την ουρά ένα φίδι.... Φοβισμένο το φίδι δάγκωσε τη γυναίκα. Ο άντρας της έτρεξε γρήγορα και την πήγε στο νοσοκομείο. Αλλοίμονο όμως, την έφερε στο σπίτι με πολύ υψηλό πυρετό. Ο γιατρός τον συμβούλεψε να της κάνει ζεστές σουπίτσες..

Έτσι ο αγρότης *έσφαξε την κότα* για να κάνει μια καλή κοτόσουπα! Η γυναίκα όμως πήγαινε από το κακό στο χειρότερο και όλοι οι γείτονες ερχόταν στη φάρμα να βοηθήσουν. Ο καθένας με τη σειρά του καθόταν στο προσκεφάλι της γυναίκας από ένα 8ωρο. Για να τους ταΐσει όλους αυτούς ο αγρότης αναγκάστηκε να *σφάξει το γουρούνι*. Τελικά όμως η γυναίκα δε τη γλύτωσε!
Πέθανε! Στη κηδεία της ήρθε πάρα πολύς κόσμος, γιατί ήταν καλή γυναίκα και την αγαπούσαν όλοι. Για να φιλοξενήσει όλον αυτόν τον κόσμο ο αγρότης αναγκάστηκε να *σφάξει το βόδι.

Ο κυρ Ποντικός μας, έβλεπε όλο αυτό το πήγαιν-έλα από την τρυπούλα του με πάρα πολύ μεγάλη θλίψη...



Ο.Κ.Τ.Α.Ν.Α. (Οικολογική Κίνηση Τετελεσμένα Αγανακτισμένων, Νεόπτωχων Αυγοβόλων) 

By J. Lo


Θα χυθεί αίμα...Second Edition.

by 

Θα χυθεί αίμα και δεν θα είναι των πραγματικών ενόχων. Δεν θα στηθεί κανείς από τους φανερούς
υπαίτιους των καθημερινών τραγωδιών εκατομμυρίων Ελλήνων σε κανένα εδώλιο κατηγορουμένου και σε καμία γκιλοτίνα. Το αίμα θα είναι του γείτονα, του συγγενή, του άγνωστου καθημερινού ανθρώπου που μάς σπρώχνει αλαφιασμένος στον δρόμο λόγω του οικονομικού του αδιεξόδου. Η μη έγκαιρη αντίδραση του λαού και η μη απονομή δικαιοσύνης θα φέρει το μαχαίρι στο χέρι και από εκεί σε αυτόν που είναι η αφορμή, πολλές φορές η κατά φαντασία αφορμή, και όχι η αιτία.
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι στην λαϊκή βάση της Ελλάδας ζουν πλέον δύο τάξεις και αυτές δημιουργήθηκαν από την συνειδητοποιημένη πολιτική γραμμή της άρχουσας τάξης. Η τάξη αυτών που ακόμη εισπράττουν δουλεύοντας ή έχοντας σίγουρο το μισθό ή την σύνταξη και η τάξη αυτών που τα έχουν χάσει όλα και περιμένουν την ολοκληρωτική καταστροφή τους. Δύο ταχύτητες οικογενειών σε σπίτια που μέχρι πριν 5 χρόνια δεν τους χώριζε τίποτε. Ακόμη και μέσα σε μια 2μελη οικογένεια έχουμε πλέον δύο κοινωνικές τάξεις: Ο φέρων το μεροκάματο και ο φέρων την απραξία.
Η μη ύπαρξη κοινωνικής συνοχής εδώ και αρκετό καιρό έχει γίνει καθημερινότητα στην συμβίωση σχέσεων, οικογενειών, πολυκατοικιών, γειτονιών, χωριών και πόλεων. Θα χυθεί αίμα και δεν θα είναι αίμα ούτε επανάστασης, ούτε εμφυλίου. Θα είναι αίμα προσωπικό από διένεξη που ξεκίνησε όταν μπήκε η διαχωριστική γραμμή του “θα πάρω καινούργιο αυτοκίνητο” και του “δεν έχω ούτε για τσιγάρα”.
Ο έχων απέναντι στον αναγκαστικά απεγνωσμένο. Ο εργαζόμενος απέναντι στο τεμπέλη που βρήκε αφορμή την κρίση να επιχειρηματολογήσει. Ο τεμπέλης κρατικοδίαιτος απέναντι στον κατεστραμμένο πρώην επαγγελματία ή εργάτη. Ο ηλίθιος απέναντι στον ρεαλιστή.
Τελειώνουν και οι τελευταίες οικονομίες, όπως τελειώνει και η περίοδος χάριτος των κυβερνώντων απέναντι στον λαό. Θα αρχίσουν οι κατασχέσεις κινητών και ακινήτων όπως και οι πλειστηριασμοί με ρυθμούς που δεν τους φανταζόμαστε. Θα αρχίσει το κατέβασμα του διακόπτη του ηλεκτρισμού και της ύδρευσης με ταχύτητα φωτός. Το ένα διαμέρισμα θα πλένει σε σκάφη την στιγμή που από το διπλανό διαμέρισμα θα ακούγεται το νερό να τρέχει, το πλυντήριο να πλένει και τον λέβητα να είναι σε συνεχή λειτουργία. Αυτές θα είναι οι αφορμές που θα χυθεί αίμα. Τόσο απίστευτες, μα τόσο πραγματικές.
Ο ένας με δανεικό ποδήλατο και ο άλλος με το οικογενειακό αυτοκίνητο με μόνο έναν επιβάτη. Ο ένας μαυρισμένος από τα καλοκαιρινά μπάνια του και ο άλλος κάτασπρος σαν το γάλα λες και πέρασε το καλοκαίρι στην Σιβηρία. Θα βγουν τα μαχαίρια για τόσο ασήμαντες αφορμές που όμως στην βάση είναι η αιτία διότι δεν έπεσε με τη μία αυτό το ανθρώπινο ντόμιμο αλλά σταδιακά και μελετημένα. Και όταν έπεσαν τα πρώτα ντόμινο, τα πιο απομακρυσμένα από τον κίνδυνο δεν έδωσαν καμία σημασία. Όσο όμως δεν αντιδρούσαν για την πτώση του διπλανού τόσο οι παίκτες του πολιτικού παιχνιδιού έσπρωχναν με το δάχτυλο και την διπλανή ανθρώπινη συστάδα. Και το παιχνίδι συνεχίζεται.....
Όσο όμως θα κρατιούνται κάποια πιόνια όρθια μόνο και μόνο για την στήριξη του συστήματος τα πεσμένα πιόνια έχουν μπει ήδη στην διαδικασία της ζωώδους επιβίωσης χωρίς όμως δυστυχώς τους αυστηρούς νόμους της ζούγκλας. Με τους νόμους του ανθρώπου, που πέρα από την επιβίωση, έχασε την εγωιστική περηφάνια.Του ανθρώπου που σταμάτησε να βλέπει τον διπλανό με την μάσκα του συνανθρώπου και τον αντιμετωπίζει ως εχθρό του είδους του.
Ως μονάδα ηττήθηκε, θύμωσε, πείνασε, αδικήθηκε, ζήλεψε και ως μονάδα ενστικτωδώς θα κάνει ο,τιδήποτε για να μείνει ζωντανή. Όσα τα ονόματα των ανέργων και των χρεωμένων τόσα και τα είδη προς εξαφάνιση που θεωρούν ότι ζουν σε ένα περιβάλλον εχθρικό, το ίδιο που πριν λίγο καιρό από δική τους επιλογή το έβλεπαν ως το ιδανικό. Γνωρίζοντας ότι την αιτία της κατάστασής τους δεν μπορεί να την αντιμετωπίσουν θα πάρουν το αίμα τους πίσω από αυτόν που ακόμα με το παρόν σύστημα καταφέρνει να ζει μια ζωή ανάλογη με αυτή της προ “κρίσης” ή έχει την ψυχραιμία να αντιμετωπίζει τον καθημερινό θάνατό του αξιοπρεπώς.
Θα χυθεί αίμα και δεν θα είναι πάντα αυτό που κυλάει στις φλέβες αλλά και αυτό που κυλάει στην ψυχή. Θα σπάσουν δεσμοί αίματος, δεσμοί συναισθημάτων και ολόκληρων δεκαετιών σχέσεις ανθρώπων. Δεν θα είναι ο πιο δυνατός αυτός που θα κάνει την αρχή αλλά ο πιο αδύναμος που τελικά έβλεπε τις σχέσεις των ανθρώπων αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο ως δεκανίκι για την μέχρι σήμερα ζωή του. Το δεκανίκι πρέπει να πληρώσει το τίμημα αφού τώρα δεν μπορεί να τον στηρίξει.
Με τις σφουγγαρίστρες θα μαζεύουμε τα υπολείμματα της κάθε σφαγής έχοντας κιλά αποδεικτικών στοιχείων μέσα σε πλαστικούς κουβάδες ότι η αιτία της εθνικής μας κατάντιας ήταν πάντα προσωπική υπόθεση.

3 Φεβρουαρίου 2016

Kοπή της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας της ΚΕΠΟΜ

Είναι γνωστό ότι η νέα δημοτική αρχή κληρονόμησε έναν Δήμο με πολλά και σοβαρά προβλήματα, αποτέλεσμα χρόνιας κακοδιαχείρισης. Πολλά από αυτά ήταν ήδη γνωστά, κάποια νοικοκυρεύτηκαν επί δημαρχίας Γρυπάρη, πολλά βγαίνουν διαρκώς στην επιφάνεια. 

Όμως οι υποσχέσεις και η ανανεωμένη σύνθεση των ψηφοδελτίων όλων των παρατάξεων καθώς και η απομάκρυνση ως φυσική παρουσία από το προσκήνιο προσώπων που έχουν συνδεθεί με ότι καταδικάζουμε, από μόνη της δεν αρκεί.


Χάθηκε μια μοναδική ευκαιρία για τον Δήμο της Μυκόνου, ο οποίος στους 14 μήνες διοίκησης δεν έκανε σοβαρά βήματα για να το διεκδικήσει!
Με την κατάλληλη επισκευή, τα 75 δωμάτια του ξενοδοχείου θα κάλυπταν με το παραπάνω τις ανάγκες στέγασης δημοσίων υπαλλήλων του νησιού!

Η εγκληματική διαχείριση για πολλά χρόνια από τον αντιδήμαρχο καθαριότητας οδήγησε στην διάλυσή της υπηρεσίας. Καταστρεμμένα αυτοκίνητα, έλλειψη αρκετού και καταλλήλου προσωπικού, κορεσμός του ΧΥΤΑ, έργο που θα έπρεπε να μας καλύψει με σωστή διαχείριση για 20 και πλέον χρόνια - 7 χρόνια θέλει να γεμίσει το κάθε κύτταρο και στα 7 χρόνια λειτουργιάς του από το 2009 έχουν γεμίσει ήδη τα δύο.
Ούτε σε αυτήν την περίπτωση διακρίνεται η διάθεση του Δήμου να επιρρίψει ευθύνες! Αντιθέτως ο κ. Δήμαρχος για να τιμήσει τον αρμόδιο αντιδήμαρχο για τις πολύτιμες υπηρεσίες του δεν παραλείπει κάθε χρόνο να του κόβει κομμάτι από την βασιλόπιτα του Δήμου!

 Σοβαρά προβλήματα σημειώνονται στην λειτουργία των σχολείων της α' βάθμιας εκπαίδευσης του νησιού εξαιτίας της μη χρηματοδότησής τους. Αιτία οι σοβαρές παραλείψεις του προηγούμενου προέδρου της αρμόδιας σχολικής επιτροπής κ. Σκαγιά.Για το θέμα αυτό έχουμε στείλει πρόσφατα ως Κίνηση σχετική καταγγελία στον ελεγκτή δημόσιας διοίκησης κ. Ρακιντζή. 

Εκτός εάν ο κ. Δήμαρχος θέλει έναν μονοπαραταξιακό Δήμο στα χνάρια του προκατόχου του Χρήστου Βερώνη! Θυμίζουμε λοιπόν στον νεαρό μας δήμαρχο ότι τα μεγάλα σκάνδαλα στον Δήμο της Μυκόνου «έσκασαν» την τετραετία 2002-2006 όταν ο πανίσχυρος τότε Βερώνης διοικούσε χωρίς αντιπολίτευση! Για αυτό να φυλάγεται !
Και να ευγνωμονεί την τύχη του να έχει όχι μία αλλά δυο παρατάξεις να τον αντιπολιτεύονται!

 Αποσπάσματα από την ομιλία της Άννας Καμμή στην κοπή της Πρωτοχρονιάτικης Πίτας της ΚΕΠΟΜ .Ολόκληρη η ομιλία εδώ : https://kepom.wordpress.com/2016/02/02/pita_2016/

 PS Zoo :Στην Ομιλία της από ευγένεια η Κυρια Καμμή παρέλειψε να αναφέρει ότι αυτούς που καταγγέλλει για κακοδιαχείριση Kορνιβας Σκάγιαs k.λ.π. ότι Ετοιμάζουν την πανηγυρική τους επιστροφή , Δημουργώντας Ενα μικρο και ανυποληπτο συνδυασμό με συνδρομο σχιζοφρενειας.Καθηκον μας ειναι να τους αποκλεισουμε κοινωνικα.Παραμενουν ακομα και τωρα επικινδυνοι για την κοινωνικη ενοτητα των πολιτων και την τύχη του Nησιού .Θεωρω προσβολη να αυτοαποκαλουνται  καθαροί λόγο αθώωσης από τα Δικαστήρια διότι η ετυμηγορία των Πολιτών λέει αλλα ...Φήμες που λένε ότι τα χαμένα εκατομμύρια τελικά τα έφαγαν Ποντικοί ελέγχονται !!! 


2 Φεβρουαρίου 2016

Αποχαιρέτα τη Μύκονο που χάνεις...Second Edition !!!

Όμως ήρθε η ώρα να πω ότι η Μύκονος που ήξερα πέθανε. Άλλαζε σιγά σιγά, αλλά τα τελευταία 2-3 χρόνια με την κρίση μπήκε η ταφόπετρα. Ταφόπετρα όχι για το ίδιο το νησί (που τώρα μπορεί να βγάζει και πιο πολλά λεφτά...) αλλά για όλους αυτούς που την είχαν επιλέξει ως ένα μέρος που μπορείς να συνδυάσεις τα πάντα. Το χίπικο, το μποέμικο, το αλητήριο, το γκομενίστικο, το οικογενειακό, το κυριλέ, το ακριβό και το αουτσάιντερ. Πάντα μπορούσες να κάνεις όποια επιλογή γούσταρες. Το νησί δεν έγινε διάσημο σε όλο τον πλανήτη γιατί κάποιος δήμαρχος είχε δημόσιες σχέσεις ή γιατί το έγραψα εγώ στο Κλικ πριν από 25 χρόνια. Το νησί μαζεύει όλο το τζετ σετ του πλανήτη, όλα τα τεκνά της Ελλάδος, κατά εποχές, γιατί είναι πανέμορφο. Μπορώ να μετρήσω τουλάχιστον 40 παραλίες, που προσφέρονται για όλα τα γούστα. Και πάντα είχε την πιο ενδιαφέρουσα νυχτερινή ζωή. Και πάλι για κάθε γούστο. Ήσουν άσχετος μαλάκας αν έλεγες ότι παντού υπήρχε χλιδή και φιγούρα. Σαφώς υπήρχε κι αυτό σε 2-3 παραλίες. Αλλά στη Μύκονο υπάρχουν παραλίες, όχι χωρίς μπαρ και καρέκλες, αλλά και χωρίς εμφιαλωμένο νερό. Υπάρχουν παραλίες για γκέι, λεσβίες, ψώνια, για τεκνά, για οικογένειες, για χλιδάραβες και Τούρκους και παραλίες που μετράς καβούρια. Μόνος είσαι. Έτσι συνέβαινε βέβαια, όλα αυτά τα χρόνια. Και ακόμα γελοιοδέστερο ήταν, να χρεώσεις στη Μύκονο κομμάτι της κρίσης(!!!), το νησί που φέρνει κάθε χρόνο σε συνάλλαγμα, όσο 30 άλλα νησιά μαζί. Είναι τρελά τα ποσά που ξοδεύονται στη Μύκονο πια τα τελευταία χρόνια.
Όμως η κρίση είχε δύο αποτελέσματα: πρώτον οι Έλληνες εξαφανίστηκαν και δεύτερον οι τιμές ΠΑΝΤΟΥ εξακοντίθστηκαν στα ύψη. Αφού είναι γελοία αυτά που σου ζητούν να πληρώσεις και στα πιο φθηνά μέρη. Ο λόγος απλός. Το νησί έχει κατακλυστεί από πλούσιους ξένους, έπαψε να είναι κομμάτι της ελληνικής οικονομίας και μετράει ως διεθνής προορισμός τύπου Μονακό, St. Tropez, Ίμπιζα ή St. Barts. Οι τιμές είναι εξωφρενικές. Τριπλάσιες ως πενταπλάσιες για τα ίδια πράγματα, από οποιοδήποτε άλλο νησί. Έχουμε και την παγκόσμια μόδα που έχει καταφτάσει, να σου ζητάνε ενάμιση ως πέντε χιλιάρικα κατανάλωση για να κάτσεις σε τραπέζι!!! Αφού υπάρχουν μαλάκες που τα δίνουν, καλά κάνουν και οι μαγαζάτορες. Βγάλτην όρθιος σου λέει, κι ας είναι αυτό το μέρος που κάποτε σε κυνηγούσαν με το δίκαννο για να πιεις τρία ποτά. Και λεφτά να έχεις, κάποιες φορές είναι γελοίο να τα δώσεις.
Κάποτε καθόμουν με τον Κίτσο Τεγόπουλο (για όσους είναι άσχετοι ο μεγαλύτερος Έλληνας εκδότης, της Ελευθεροτυπίας, ένας φιλόσοφος στον χώρο του) έξω από το Φιλιππή, την πιο διάσημη ιστορικά ταβέρνα της Μυκόνου, που πλέον έγινε το λονδρέζικο Hakκasan, και γυρίζει και μου λέει "Τελικά σκέφτομαι ότι ο Θεός προστατεύει αυτό το νησί. Για μεγάλους ανθρώπους όπως κι εγώ είναι σχεδόν απαγορευμένο. Δύσκολα κατεβαίνεις στην πόλη, δύσκολα ανεβαίνεις, δύσκολα πας στις παραλίες. Αυτό το κάνει εχθρικό για ηλικιωμένους σαν και μένα. Αυτό πομως σώζει το νησί γιατί θα είναι πάντα νεανικό". Μεγάλη φράση είπε ο δάσκαλος. Μόνο που αυτό δεν το καταλαβαίνουν τα μαγαζιά στη Μύκονο. Αν πάει έτσι με τις τιμές, οι πιτσιρικάδες θα εξαφανιστούν. Πόσα λεφτά μπορεί να έχει ένας 24χρονος που θέλει να πάρει σβάρνα τα μπαρ και τα κλαμπ και να κεράσει και τη γκόμενα; Θα χρειάζεται ένα 100άρικο και βάλε για ποτά;;; Αν φύγουν οι νέοι τότε τα μόνα ωραία κορίτσια που θα κυκλοφορούν θα είναι οι βίζιτες...
Η απουσία των Ελλήνων, λόγω οικονομικού στεγνώματος στην τσέπη, ανέτρεψε και ριζικά την ανθρωπογεωγραφία του νησιού. Παρά τα λεγόμενα από διάφορους μαλάκες, στη Μύκονο έβρισκες πάντα παρέες για χαβαλέ, αλητεία και για καλώς εννοούμενη ασυδοσία. Η Μύκονος πάντα είχε ένα μποέμικο κι έξω καρδιά στυλ για Έλληνες.  Αν πήγαινες για 3-4 χρόνια σερί ήξερες τους πάντες και όλες τις παρέες. Τώρα οι μόνοι που ξέρεις είναι ο μανάβης, ο χασάπης, οι σερβιτόροι και τα παιδιά που δουλεύουν στα μπαρ. Αυτό αποδιάρθρωσε σε μεγάλο βαθμό, ακόμα και τη νυχτερινή ζωή. Ήταν 13 Αυγούστου και τα μαγαζιά βαρούσαν μύγες στο κέντρο της πόλης, 2 τη νύχτα. Κι όμως τα λεφτά που ξοδεύτηκαν ήταν περισσότερα. Οι ξένοι έρχονται σε πακετάκια. Τα ξενοδοχεία πια, έξυπνα, προσφέρουν και φαγητό, με αποτέλεσμα νωρίς νωρίς να πέφτουν στα κρεβάτια τους. Ανοίξαν και πολλά μαγαζιά στις παραλίες με απογευματοβραδινά πάρτι. Ένα καλό κομμάτι ανθρώπων που ζωντάνευαν την πόλη, μέχρι τις 10-11 ήταν ήδη κουνουπίδι. Σε μένα προκάλεσε θλίψη. Δε θα κάνω το Ζάχο Χατζηφωτίου της νέας εποχής και να πω ότι πάνε πια μόνο "γύφτοι" και νεόπλουτοι. Όπως παντού, υπάρχουν "καλοί και κακοί". Ο "αφελληνισμός" όμως δεν καταπίνεται, κι αυτό η Μύκονος, αργά ή γρήγορα, θα το πληρώσει ακριβά. Όσο ακριβά το πουλάει τώρα. Τον παλμό στο νησί τον κρατούσαν οι ελληνικές παρέες και "αρτιστίκ" και εστέτ γκέι. Άλλωστε οι τελευταίοι την έκαναν διεθνή προορισμό. Και οι δύο έχουν αναχωρήσει. Ο καθένας για δικούς του λόγους. Αν πάει έτσι, αν οι ντόπιοι δεν καταλάβουν ότι ζούμε και Ελλάδα, το νησί θα στεγνώσει σιγά σιγά.
Όταν σερβίρουν με τη μικρή (!!!) μεζούρα βότκα για 16 ευρώ και είναι δύο γουλιές, ε θέλουν κλωτσιές οι άνθρωποι. Μου σέρβιραν στο "Άρωμα" ένα ουίσκι που ήταν σχεδόν μισό ποτήρι, χωρίς παγάκια, και νόμιζα ότι είναι τρελοί! Το είπα στη σερβιτόρα. "Ρε κορίτσι μου γιατί βάζετε τόσο πολύ εσείς; Εδώ δίπλα στα χλιδάτα βάζουν το 1/3". Κουφάθηκα. Ήταν το μόνο "φτηνό" ποτό που ήπια. Σε λίγο με βλέπω να ξαναγυρνάω στο φλασκί που βάζαμε πιτσιρικάδες στην κωλότσεπη, όταν πηγαίναμε άφραγκοι στη Μύκονο και ξαναγεμίζουμε τα ποτήρια μας που έχουν παγάκια, μέσα στα κλαμπ.
Το να υπάρχουμν ακριβά, καλά μαγαζιά σε ένα τέτοιο μέρος, όχι μόνο κακό δεν είναι, αλλά επιβάλλεται. Δεν μπορείς να κοντράρεις διεθνείς προορισμούς και να μην έχεις ακριβά εστιατόρια για ιδιαίτερα γούστα. Εννοείται. Ακριβά γιαπωνέζικα, ακριβά κινέζικα, ακριβά κρεατάδικα. Ως εκεί όμως. Κι εννοείται βέβαια να έχουν ίδια ποιότητα με το εξωτερικό, κάτι που δεν συμβαίνει πάντα. Ούτε πάλι θεωρώ καλό να δέχεται η Μύκονος την ίδια στιγμή και τον τουρισμό του σουβλατζίδικου. Η Μύκονος γεννάει λεφτά και για να συνεχίσει πρέπει να έχει τον συνδυασμό της ωραίας ταβέρνας, του ωραίου μπιτς μπαρ με κανονικές τιμές και του χλιδάτου που θα ζητήσει ο πλούσιος τουρίστας, Έλληνας ή ξένος.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με το φαινόμενο ότι ο κάθε τυχάρπαστος με ένα μαγαζί, νομίζει ότι μόνο και μόνο επειδή βρίσκεται στη Μύκονο θα μας γαμήσει κιόλας, στις τιμές. Πρέπει να είσαι χρόνια στο κουρμπέτι για να μπορείς να κινηθείς σε μέτρια επίπεδα. Να ξέρεις τις "τρύπες", να μαγειρεύεις αν μπορείς, να πίνεις αλλού και να διασκεδάζεις αλλού και να κάνεις χιλιόμετρα με αυτοκίνητο για να βρεις μια ταβέρνα που να έχει κανονικές τιμές και φαγητό που να τρώγεται.
Θα μου πεις "τι σόι μαλάκας είσαι τότε και πας, αφού θα φας και κράξιμο από πάνω". Το κράξιμο το έχω γραμμένο, από τον κάθε κομπλεξικό, που υποθέτει ότι αφού πας Μύκονο είσαι μαλάκας ή ξιπασμένος, επειδή δεν μπορεί να πάει ο ίδιος. Το άλλο, το γιατί πάω δηλαδή, όλα σιγά σιγά διορθώνονται...Προς το παρόν ισχύει η αγγλική παροιμία που λέει "δεν μπορείς να μάθεις ένα γέρικο σκύλο νέα κόλπα". Άσε που ξεγελιέσαι, αυτοψήνεσαι ότι εκείνα τα 5-10 μέρη που πήγαινες για μπάνιο ή για φαγητό υπάρχουν ακόμα, όπως τα ήξερες. Μέχρι να σκάσει καμία ομπρέλα από μαγαζί στον Άγιο Σώστη ή στη Φωκό και να βάλω και ένα τόνο δυναμίτη και να με επικηρύξουν καταζητούμενο σαν τζιχαντιστή!

1 Φεβρουαρίου 2016

Μύκονος: Η κοσμική ιστορία ενός αρχαίου, ανεμοδαρμένου βράχου !!! second edition


 ZOO EDITOR'S CHOICE
Λάτρευαν, λέει τα αρχαία χρόνια οι Μυκόνιοι, τον Διόνυσο της μέθης και της οργιώδους επαφής, τη μάνα του την Σεμέλη και τον Ποσειδώνα της θάλασσας. Εδώ ο Ηρακλής σκότωνε γίγαντες και μετά πέρναγαν κάτοικοι Αιγυπτίοι, Ικάριοι, Φοίνικες και Μινωίτες, ώσπου οι  Ίωνες να δώσουν τα τελικά τους χαρακτηριστικά. Δηλιακή Συμμαχία -δίπλα ο αρχαίος κόσμος των ισχυρών που κείτονται πέτρες πια- πόλεμοι και καταστροφές. Γιορτές και θυσίες στους Θεούς. Βυζάντιο, κουρσάροι και πειρατές κάτοικοι φόβος και τρόμος, Φράγκοι, Αραγώνιοι, Βενετοί, να καίνε, να αρπάζουν, να σκοτώνουν. Οθωμανική αυτοκρατορία και μια πέτρα τόπος, χρισμένη στο μπλε η Μύκονος σηκώνει κεφάλι και με τις φουστάνες να ανεμίζουν σαν πανιά της Μαντούς Μαυρογένους, οπλίζει και πυροβολεί. Και; Τι σημασία έχουν όλα αυτά, όταν πια μπορείς να αναφωνήσεις με ξενική, κοριτσίστικη - τσοκαρέ να κροταλίζει, προφορά: Μύκονοοοοοοος.
Αυτό το λευκό, το λιγωτικό, κάτω από τον πορτοκαλί, ανελέητα ειλικρινή ήλιο. Οι ανεμόμυλοι, με τις φτερωτές σχεδόν ζωντανές και πανταχού παρούσες, που έτσι, να ξεχαστείς, λες πως περνάνε αρχάγγελοι και χτυπάνε τις φτερούγες τους, πάνω απ το κεφάλι σου! Γύρω παντού, απ αυτόν τον βράχο του πελάγου, μπλε ιώδες, σχεδόν μερακλή ζωγράφου γέννημα και παραλίες κρυστάλλινες, όλο πράσινο διάφανο, νεραϊδίσιο! Έντονα τα χρώματα, έντονοι οι άνεμοι, το καλοκαίρι, η αλμύρα, όλα στο πολύ, όπως και η μαγεία του νησιού αυτού. Γιατί έχει σπαρμένα μάγια! Αν πιεις λέει και απ τα Τρία Πηγάδια του νησιού νερό, δεν μπορείς πια να φύγεις. Αιχμάλωτη ψυχή για πάντα στα βράχια, στους άνεμους, στο πέλαγος της Μυκόνου θα 'σαι. Φλισκούνι, άγρια μέντα, μέλι, υφαντά, εκκλησιές και μοναστήρια. 
Οι καιροί να συναντιούνται σε αέναη κατάργηση του χρόνου που δεν υπάρχει. Τόποι ανθρώπων! Όχι πως όσοι συρρέουν απ όλο τον κόσμο, στη Μύκονο της κοσμικότητας, των μπαρ, των κλαμπ, των καταχρήσεων, της ζωής στις νύχτες, αυτά τα προσέχουν. Εδώ ήρθαν να πιουν μέχρι να τρυπήσουν συκώτια, να έχουν διαδοχικές σκυταλοδρομίες στο σεξ, να χορέψουν και να τα κάνουν όλα. Οι λαϊκοί. Οι πλούσιοι πάλι, να επιδειχτούν, να αισθανθούν -ξανά- διαφορετικοί, να κλειστούν στα πολυτελή ξενοδοχεία και γιοτ, να γευτούν πανάκριβα πιάτα και να διαλέξουν ερωμένες και εραστές απ τη νέα σοδειά των γυμνασμένων μοντέλων! Δεν ήταν πάντα έτσι. Ήταν εποχές που η Μύκονος ήταν χαμόγελα, ομορφιά, ελευθερία και φυσική ζωή. Ήταν μια φορά και έναν καιρό.
Μια φορά και τον καιρό του 1873, οι αρχαιολόγοι της Γαλλικής Σχολής ξεκίνησαν τις ανασκαφές στο ιερό, όλο σοφία χώμα της Δήλου. Για να κοιμηθούν, να φανέ, να πιουν πήγαιναν στην διπλανή Μύκονο. Φτώχεια μεγάλη υπήρχε εκεί, αλλά και μια σαγήνη. Αυτή η  μυσταγωγική ομορφιά στο φως, τον άνεμο, την θάλασσα, που λέγαμε πιο πάνω. Οι επιστήμονες εκείνοι, μαγευτήκαν πρώτοι απ αυτό το νησί. Και γεννήθηκε η φήμη της ως πρώτος ψίθυρος. Τις επόμενες δεκαετίες, φυσικά, θα είναι τόπος εξορίας -δε το συζητάμε-, ώσπου, στα τέλη της δεκαετίας του '40, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι νέοι της αθηναϊκής αστικής τάξης θα καταφθάσουν. Θέλουν να μην βλέπουν παντού τα απομεινάρια, τα μνημεία του πολέμου. Θέλουν μια ψευδαίσθηση ελευθερίας, απλότητας, χωρίς όλη η ζωή να είναι πολύπλοκη. Βάρκες, νησιώτες, γραφικά δρομάκια, ασβεστωμένο λευκό, μαύρα ρούχα για το πένθος, θάλασσες. Πεινούσαν; Τρώγανε. Νύσταζαν; Κοιμόντουσαν. Ένιωθαν μοναξιά; Ερωτευόντουσαν. Ο μύθος είχε γεννηθεί.
Τότε, λέει, ούτε καν ηλεκτρικό ρεύμα υπήρχε, μόνο ένας ντόπιος είχε μεταφέρει στη Χώρα μια γεννήτρια, που λειτουργούσε κάθε βράδυ από τις 7 έως τις 9. Η Άννα Βέλτσου, μποέμ, διαφορετική, πρωτοποριακή φέρνει τις παρέες της εδώ και σκηνοθετεί καλοκαίρια αναρχικά, χωρίς υποταγές σε πρέπει. Το 1947, όμως, στη μικρή παρέα κοριτσιών και αγοριών από το Κολωνάκι, βρίσκεται και η πανέμορφη μελαχρινή Μαρίκα Γιαννούκου. Ο νεαρός, ψηλός, βουλευτής Χανίων, τα Σαββατοκύριακα θαλασσοπνίγεται προκειμένου να βρεθεί κοντά της. Έξι χρόνια μετά ο Κωνσταντίνος και η Μαρίκα Μητσοτάκη θα είναι και επίσημα ανδρόγυνο, που τους έφερε κοντά, κάποτε, ο Διόνυσος της Μυκόνου.
Τη δεκαετία του '50, στο νησί, έρχονται οι μυθικά πλούσιοι. Η μποέμ Μύκονος χάνει στα σημεία. Η κοσμική όμως, αποκτά τα κερδοφόρα χαρακτηριστικά της. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης και η Μαρία Κάλλας, ο Σταύρος Νιάρχος και η Τίνα αράζουν τα μεγάλα κότερα τους στις παραλίες. Το 1954 η Φρειδερίκη διοργανώνει μια κρουαζιέρα στα ελληνικά νησιά, για όλους τους γαλαζοαίματους νέους της Ευρώπης, με στόχο, κάτι το Αιγαίο, κάτι το καλοκαίρι, λίγο η μαυρισμένη σάρκα των διαδόχων και των πριγκιπισσών της Ευρώπης, να βοηθήσουν ώστε να γεννηθούν ειδύλλια και επικερδείς γάμοι. Ο σταθμός στην Μύκονο της κρουαζιέρας ενθουσιάζει τους γαλαζοαίματους και οι ανταποκριτές στον τύπο της Ευρώπης εκθειάζουν το νησάκι του Αιγαίου. Κάπου εκεί, μαζεύουν σε μιαν ακτή κοντά στην Παράγκα, έναν βασανισμένο, θαλασσοτσακισμένο, μισοπεθαμένο πελεκάνο. Όλη Χώρα της Μυκόνου περιποιείται και προσπαθεί να βοηθήσει στην ανάρρωση του πουλιού. Εκείνο θα γίνει καλά, θα το βαφτίσουν Πέτρο και θα αποτελεί το σύμβολο του νησιού.
Στη δεκαετία του '60 η Μύκονος παραμένει ανέγγιχτη από το μαζικό τουρισμό, αλλά οι τζετ σέτερ και οι κοσμικοί έχουν ήδη, βρει τον δικό τους Παράδεισο. Τα πλοία δεν πιάνουν ακόμη στο λιμάνι και οι ταξιδιώτες βγαίνουν απ τα έγκατα των καραβιών στο πέλαγος και μπαίνουν σε βαρκούλες για να φτάσουν στο νησί. Το 1961 η Ελένη Βλάχου φτιάχνει το σπίτι της, στη Χώρα αλλά και η πανέμορφη και πολύ διάσημη Τζέιμς Χίμπερ, Ελβετίδα star, που τελικά αυτοκτόνησε, είναι η πρώτη ξένη διάσημη που αγόρασε σπίτι. Η Μελίνα Μερκούρη, ο Μάρλον Μπράντο, η Γκρέις Κέλι, ο Ρίτσαρντ Μπάρτον λατρεύουν το καλοκαίρι στη Μύκονο, που οι φωτογραφίες της, μέσω αυτών, είναι η μέγιστη διαφήμιση σε όλο τον κόσμο, ως απόλυτος προορισμός για λίγους. Τότε είναι που επιλέγει τη Μύκονο, ως αγαπημένο της μέρος και εμφανίζεται σε αυτήν η Τζάκι Κένεντι. Ο Ωνάσης, ιδιοκτήτης της Ολυμπιακής, κατασκευάζει το πρώτο αεροδρόμιο. Γι αυτό λένε, επισκέφθηκε  για πρώτη φορά τη Μύκονο ο, νεαρός τότε, πρωθυπουργός, Κωνσταντίνος Καραμανλής. Και εκείνου σκλαβώθηκε η καρδιά για πάντα στο βράχο της Μυκόνου και στην παραλία του Ορνού όπου πέρασε πολλά καλοκαίρια με παρέα τον Τάκη Λαμπρία και τον Δημήτρη Χορν. Και ενώ σήμερα οι πολιτικοί έχουν βίλες, πισίνες, μεγάλη ζωή, χλιδές και πολυτέλειες, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, έμενε, συνήθως, στο μικρό ξενοδοχείο του φίλου του και γραμματέα του Θεόδωρου Χαριτόπουλου, ενώ κάποιες φορές τον φιλοξενούσε στο σπίτι του στον Ορνό, ο εκδότης της αθλητικής εφημερίδας «Φως των Σπορ» Θεόδωρος Νικολαΐδης. Από το 1986 μέχρι και τον θάνατό του ο Καραμανλής, έμενε κάθε καλοκαίρι για ένα μήνα στη Μύκονο, συνήθως από τα τέλη Ιουνίου, αποφεύγοντας την κοσμοσυρροή του Αυγούστου και τις πολλές συναναστροφές με ισχυρούς, απλά και χωρίς πολυπλοκότητες, όπως ήταν το νησί, που κάποτε, τον μάγεψε.
Στα δέκα χρόνια του '70 gay ζευγάρια από τον κόσμο, έχουν έρθει στο νησί, που κανείς δε σχολιάζει επιλογές και δίνουν υψηλής αισθητικής πινελιές στη διασκέδαση, το φαγητό, τη διακόσμηση, ώστε να ταιριάζουν με τον τόπο που κοντά του γεννήθηκε ο Απόλλωνας του φωτός. Το μπαρ Pierro's, γράφει ιστορία. Ανάμεσα στους θαμώνες του ο τελευταίος κληρονόμος της γερμανικής βιομηχανίας Κρουπ, ο οποίος συνοδευόταν πάντα από δεκάδες μυώδεις ελαφρά ντυμένους άνδρες, η «θλιμμένη πριγκίπισσα» Σοράγια, που είχε χωρίσει τότε, ο Σάχης της Περσίας γιατί δεν έκανε παιδιά και  η οποία έζησε μια κοσμικότατη ζωή, χωρίς τις θηριωδίες της πολιτικής, η μυθώδους ομορφιάς Ελίζαμπεθ Τέιλορ, που έφτανε στο νησί, ακόμη και για να περάσει ένα Σαββατόβραδο, να κάνει το μπάνιο της το πρωί και να φύγει απόγευμα Κυριακής. 
Εκεί ο Αγά Χαν και πάντα η Ρίτα Χειγουρθ σαν φλόγα μες στην νύχτα, αλλά και η διάσημη σχεδόν σαν την Μύκονο για την ελληνική ομορφιά της, Κορίνα Τσοπέη. Η αγάπη όλων αυτών των ανθρώπων για το νησί, δεν οφειλόταν μόνο στην ομορφιά του. Ο Γιάννης Γαλάτης, αφοσιωμένος πάντα στη Μύκονο και γνώστης μιας εποχής που δεν ξαναγυρνά, εξηγεί πως «ο απλός ο κόσμος της Μυκόνου δεν τους ήξερε τους διάσημους. Ζούσε πολύ παραδοσιακά, ψαρεύοντας ή ασχολούμενος με την κτηνοτροφία. Μπορεί, δηλαδή, να περνούσε από δίπλα τους η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, και εκείνοι δεν την αναγνώριζαν, δεν γύριζαν να ασχοληθούν με το τι κάνει και τι δεν κάνει». Και αυτό απελευθέρωνε.
Ο Γιάννης Γαλάτης λέει ακόμη πως «το συγκεκριμένο νησί είχε πάντα διασυνδέσεις με όλη τη high society των Αθηνών, όμως τα τελευταία 20 χρόνια το νησί έχει γίνει ένα «γλεντονήσι». Εκτός από τους τεράστιους αστέρες της μεγάλης οθόνης η του τραγουδιού, τους αριστοκράτες και τους ευγενείς, εδώ έρχονται πάντα και πολλοί εφοπλιστές. Ο Εμπειρίκος, ο Ποταμιάνος, ο Νομικός, ο Καϊσέογλου. Τηλεφωνούσαν απευθείας σε 'μένα γιατί ήμουν ο μόνος στο νησί που διέθετα ένα αρχοντικό σπίτι που μπορούσαν να φιλοξενηθούν και να γλεντήσουν. Δεν υπήρχαν ξενοδοχεία τότε. Όλοι οι εφοπλιστές θυμάμαι έρχονταν στο νησί με τα κότερα τους. Ο εφοπλιστής Λυκιαρδόπουλος έφερε πολύ κόσμο στο νησί, η κυρία Ράλλη η γυναίκα του πρώην πρωθυπουργού Ράλλη. Τραγουδούσε η Μελίνα στη Μύκονο και γινόταν χαλασμός κυρίου. Ο Ντέμης Ρούσσος επίσης.  Βοήθησαν πολύ να διαδοθεί η φήμη του νησιού και ο Μίκης Θεοδωράκης και η Φαραντούρη και ο Ξαρχάκος που είχαν έρθει να τραγουδήσουν. Και η Σοφία Βέμπο, η Μαρία Κάλλας και η Ειρήνη Παππά ερχόταν πολύ συχνά στο νησί. Ήταν το κέντρο της αριστοκρατίας όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Με τα χρόνια όμως, στη Μύκονο λόγω της ποσότητας των διάσημων επισκεπτών χάθηκε η ποιότητα» λέει ο κοσμοπολίτης επιχειρηματίας και μόδιστρος με μια αιχμή να αφήνεται και να φαίνεται πως τον πονά.
Με τα λόγια του Γιάννη Γαλάτη εξετάζουμε την δεκαετία του '80, όπου το νησί όλο αρχίζει να μοιάζει με ένα απέραντο κέντρο διασκέδασης, μπουζούκια, κλαμπ, μεθύσια, υπερτιμολογήσεις σε ξαπλώστρες η μαξιλάρες στην αμμουδιά (!), άναρχη δόμηση και σπίτια να ξεπροβάλλουν σε παράλιες με ανόσιες πισίνες να κάνουν υπερχείλιση πάνω στο αιώνιο μπλε του Αιγαίου, ταβέρνες, ρεστοράν, σούσι μπαρς, sex shops, συναυλίες τάχα -εκεί που τραγουδούσε η Μελίνα, σπάραζε σαν αηδόνι η Καλλας, ή παρουσίαζε τις επικές  μουσικές του ο Θεοδωράκης- μπουζουκοβάρδων με το άνοιγμα σαμπάνιας να κοστίζει 25.000 ευρώ, κυρίες και κύριοι με τα θέλγητρα τους προς πώληση σε έναν αγχωμένο δογματισμό πραμάτειας, παπαράτσι παντού, μεγίστη σελέμπριτι το απόλυτο τίποτα της παγκόσμιας τηλεόρασης, Κιμ Καρντασιαν με επίτευγμα της τα μεγάλα οπίσθια της και απόβαση των επιχειρηματιών της νύχτας, με γνώμονα τον γρήγορο, χωρίς δισταγμό πλουτισμό. Οι πλούσιοι της γης που έφερναν πολύτιμο συνάλλαγμα στη χώρα, αποχαιρετούν. Ο μαζικός τουρισμός τη βγάζει με μπόμπα αλκοόλ και ένα πιτόγυρο στα δυο! Το νησί για τους οικονομικά ισχυρούς της γης υπάρχει για κυνήγι θησαυρού. Η γη στις δεκαετίες που ακολούθου κοστίζει υπέρογκα ποσά ανά τετραγωνικό! Μπετόν -λευκό ακόμα είναι αλήθεια- υπάρχει παντού! Ο βράχος της Μυκόνου μοιάζει να έχει αποκτήσει τεράστια μανητάρια, σαπροφυτικούς  μύκητες που ασελγούν από το χώμα της. Στη δεκαετία του 90 ο Τζορτζ Μπους ο μπαμπάς και ο Μπιλ Κλίντον πάνε και έρχονται εδώ. Εκτός από τους καρχαρίες του πλούτου πλάκωσαν και τα γεράκια! Οι μπίζνες συνεχίζουν να γίνονται εδώ, ενώ η ομορφιά, η γραφικότητα, η απλότητα, η αθωότητα άλλων εποχών έχουν γίνει ντεσιμπέλ για «φτιαγμένους» χορούς στην αμμουδιά, χωρίς μέτρο.
Η Γκρεις Κελι, η Καλλας, η Σοραγια, η Ριτα Χειγουρθ, η Μελίνα, η Τζακι Ο, η Λιζ Τειλορ, δεν υπάρχουν πια, παρά μόνο σαν αντίλαλος στα σοκάκια, χειμωνιάτικα βράδια που τα στοιχειά του Αιγαίου και οι άνεμοι του μιμούνται το γέλιο τους. Οι εμβληματικοί Έλληνες των 80's, 90's, '00's έφυγαν από δω. Η τελευταία σταρ Ρούλα Κορομηλά πούλησε το σπίτι της, του Κωστόπουλου του το πήρε η τράπεζα, ο Ασλάνης αδιαφόρησε οριστικά και με δική του πρωτοβουλία για κάθε τι αυτοχειρικά υλικό, κυρίως για ντουβάρια, ο Λάκης Γαβαλάς και τα θρυλικά του πάρτι στο Μυκονιάτικο παλάτι του, είναι πια το παρελθόν ενός ανθρώπου που χόρευε πολύ μάμπο! Και στο τέλος τι σου μένει, Μύκονος, αν κλείσουν τα στερεοφωνικά με τα απάνθρωπα ντεισμπέλ και μπορέσεις να ξεχωρίσεις το Αιγαίο απ τα μπετά κάθε βίλας εόπλουτου, πολιτικού, ανθρώπου της νύχτας, μαστροπού; Σου μένει, ίσως, η φράση του Ελύτη που τραγούδησε το μπλε σου:  Πρόσεχε να προφέρεις καθαρά τη λέξη θάλασσα, έτσι που να γυαλίσουν μέσα της όλα τα δελφίνια, κι η ερημιά πολλή που να χωρά ο θεός.». Σώπα, χειμωνιάζει.

             Αλεξάνδρα Τσόλκα

Ψύχραιμος απολογισμός μετά 201 χρόνια τής μάχης τού Βατερλώ (1815μ.Χ.)

επικοινωνία: neamykonos@gmail.com 

28 Ιανουαρίου 2016

Θέμα δημοσίευσης:La μέσον δε Bricolage και λοιποί βρυκόλακες Μυκόνου...

Τουs γνωρίζουμε σαν κάλπικη δεκάρα ,τις κινήσεις τους τα σχέδια τους τις λαμογιές τους ...Σας είχαμε προειδοποίηση από 3/9/14 με την συγκεκριμένη ανάρτηση ποσο καιρό πριν έχουν αρχίσει και το στήνουν .Ακόμα μια φορα δικαιωθήκαμε !!!.Τα καλύτερα έρχονται σας τά φυλάμε Δημοσιογραφικά βεβαια με αποκαλύψεις που δεν έχουν δει το φως τις ημέρας Βρικολακάκια...                                                                                                                                       

Φίλοι μου ζούμε σε μέρες  Βρικολάκων  και θέλει πολλοί προσοχή . Ειδικά με εκείνα που συνέβησαν  τις τελευταίες ημέρες με τις
 ορκωμοσίες των νέων αιρετών αρχόντων και των συνεργατών, με την παρουσία μητροπολιτών, παπάδων και ψαλτών.
Χωρίς καμιά αναστολή η ηθικό ενδοιασμό , άνθρωποι που έχουν σοβαρότατες εκκρεμότητες με την Δικαιοσύνη , πρόσωπα που κατηγορούνται για αδικήματα σε βαθμό κακουργήματος , παρευρέθησαν στη ορκωμοσία των νέων αιρετών του Δήμου Μυκόνου
που ορκίστηκαν  πίστη , σεβασμό και αφοσίωση σε εκείνα που οι Βρικόλακες είχαν  ισοπεδώσει και προδώσει με τις πράξεις τους.Και δίπλα τους, ο μητροπολίτης
 , παπάδες , ψάλτες και κάθε λογής παρατρεχάμενοι
 , μαζί με κομματικά στελέχη και πολιτικά πρόσωπα , δίνουν την συγκατάθεσή τους και νομιμοποιούν με την παρουσία τους, τους επίορκους με βάση τις δικαστικές διώξεις ,  πρώην αιρετούς εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης , συμμετέχοντας στις λαμπρές εκδηλώσεις της υποκρισίας .
Προσποιούμενοι ότι δεν γνωρίζουν τίποτα για το πρόσφατο παρελθόν τους…
Οι λαϊκές παραδόσεις και η λογοτεχνία βρίθουν από σκανδαλιστικές ιστορίες με αιμοβόρα βαμπίρ που τρομοκρατούν χωριά και πολιτείες. Καμιά τους ωστόσο δεν μπορεί να φτάσει σε εξεζητημένη φαντασία την ίδια την πραγματικότητα!
Η καταγεγραμμένη ιστορία είναι πράγματι γεμάτη από «βαμπίρ», μόνο που τους ονομάζουμε ψυχοπαθείς κατά συρροή δολοφόνους. Μπορεί να μη μετατρέπονται σε νυχτερίδες, μοιράζονται ωστόσο με τους μυθολογικούς βρικόλακες την ίδια ακόρεστη δίψα για αίμα.
Ας δούμε λοιπόν  ζωντανά Μυκονιάτικα βαμπίρ που θα έκαναν τον κόμη Δράκουλα να κλειστεί στο φέρετρό του από ντροπή...Ιδού στην φωτογραφία δυο από τα πιο αιμοβόρα ,(το κοντό ήταν εκεί αλλα δεν φαινόταν) το Σκατό βαμπίρ είχε μείνει πίσω στον Πύργο και σκούπιζε τα αίματα , ,παρα την παρουσία του Δέσποτα που προσπάθησε  να τα ξορκίσει να φύγουν αυτά εκεί ,αυτά αγέρωχα και χαμογελαστά.Κύριε Κούκα η μόνη λύση είναι Σφήνες ,ναι σφήνες από καστανιά Αγίου Ορους να τελείωση η Μύκονος μια για πάντα από τους Βρικόλακες που της έπιναν το αίμα όλα αυτά τα χρονια ,και δυστυχώς ο κλήρος έπεσε σε εσάς να τους καρφώσετε την σφήνα πριν προλάβουν και επεκτείνουν και στο συνδυασμό σας τα βαμπιρο-ένστικτά του...
Είμαι σίγουρος ότι οι εξωπραγματικές εικόνες των προσώπων που παρευρέθηκαν στης λαμπρές τελετές ως πρώην Άρχοντες Μυκόνου ... ενώ προχθές αφήνονταν ελεύθεροι από τις δικαστικές Αρχές με περιοριστικούς όρους λόγω της παραβατικής τους συμπεριφοράς , θα συνέθεταν έναν από καλύτερα σενάρια ταινίας Τρόμου...  -Η Νύχτα των Βρικολάκων" του Roman Polanski

3/9/14

.  

The Editor

22 Ιανουαρίου 2016

Γελάνε και τα τσιμέντα στην Μύκονο !!!

ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΠΟΣΚΑΤΑ...

Όλα τα λαμόγια ένα κόμμα: Προχωρούν οι διεργασίες για τον μεγάλο Δημοτικό συνασπισμό: Κοντός ,Χοντρός ,Καραφλός, Σκατιάς, Κωλοτούμπας, Ανεξάρτητος ,παπας,και ότι αποστάτες μαζέψουν γύρο γύρο...

Μπορεί οι Μυκονιάτες ενίοτε να στέλνουν  κάποια από αυτά τα αποκόμματα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, όμως οι εξωνημένοι πολιτικάντηδες βρίσκουν τρόπο να επανέρχονται στην κεντρική πολιτική σκηνή πάντα με τις πλάτες των ντόπιων και ξένων
μεγαλοεργολάβων, μεγαλοσυμφερόντων...
Την αποκάλυψη για το υπόγειο αυτό σχέδιο της κοινής καθόδου στις επόμενες εκλογές κάνουν  ξεκάθαρα κάποιοι που απότομα έγιναν Λαλίστατοι !!!
Βρισκόμαστε προ των πυλών ενός πρωτοφανούς πολιτικού εγχειρήματος: Όλα τα λαμόγια, μια Δημοτική Παράταξη !!!
Την απάντηση σε αυτό το μόρφωμα θα δώσει ο Μυκονιάτικος Λαός όταν και όποτε χρειαστεί.Εμείς αφουγκραζόμαστε τι λέει η κοινωνία της Μυκόνου και ο κόσμος της . Δεν εναγκαλιζόμαστε κάνενα επιχειρηματικό συμφέρον,και δεν μας διακατέχει το στερητικό Σύνδρομο της "*Μασας Μπούκας" ανίατης ασθενειας μη ιάσιμης που τους έχει προσβάλει.

* Wikipedia say : syndrome Masas Mpoukas :Η αποχώρηση βίαια από Καρέκλες, Εξουσία, Λαμογιές ,Mωβ Πακέτα,  μπορεί να αποτελέσει μια συναισθηματικά έντονη αλλαγή, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, ώστε να έχει χαρακτηριστεί σύνδρομο της "*Μασας Μπούκας'' .

Τα χειρότερα έρχονται.

J. Lo

(Ανήθικο δίδαγμα: Συγγνώμη που για ακόμα ένα κείμενο είμαι απαισιόδοξος αλλά για να προχωρήσεις με αισιοδοξία πρέπει να δεις την αλήθεια κατάματα χωρίς φίλτρα και ψευδαισθήσεις. Καλό Σαββατοκύριακο!)